آفتابگردان

آفتابگردان

آفتابگردان با  نــام علمی Helianthus annuus از واژه  یونانــی هلیــوس بــه معنــای آفتــاب و آنتــوس بــه معنــای گل است. عضــو خانــواده  بــزرگ از گیاهــان گلــدار بنــام تیــره کاســنی می باشد  کــه هرچنــد تعــداد کمــی از آنهــا از نظــر اقتصــادی دارای اهمیــت هســتند، امــا در سراســر جهــان کاشت می شود.

مرحله کاشت:

آفتابگردان در طیف وسعی از خاکها قابل کشت می باشد، و در خاک هایی با ph  معادل ۸-۵/۶ به  خوبی رشد می نماید.

 تهیه زمین و خاکورزى:

تهیــه زمیــن در زراعــت آفتابگــردان بســیار بــا اهمیــت اســت. زیــرا آفتابگــردان گیاهــی اسـت کـه بـه سـاختمان خـاک بسـیار حسـاس بـوده و ریشـه عمیـق ایـن گیـاه بـرای توسـعه، گســترش و اســتقرار احتیــاج بــه خــاک پــوک دارد در چنیــن شــرایطى حــرارت، تهویــه، رطوبــت لازم بــرای جوانــه زدن و رشــد جوانــه را تامین می کند.

تاریخ کاشت:

یکــی از عوامــل بســیار مهــم در موفقیــت زراعــت آفتابگــردان کشــت بموقــع آن اسـت.تاریــخ کشــت مناســب آفتابگــردان بســتگی بــه آب و هــوای هــر منطقــه دارد. بهتریــن موقــع کشــت زمانــی اســت کــه حداقــل درجــه حــرارت هــوا بــه ۱۰ ـ ۸ درجــه ســانتی گراد رســیده باشـد کـه ایـن حـرارت بـرای جوانـه زدن مناسـب می باشد .

تاریـخ کشـت بـه تفکیـک مناطـق مختلـف بـه شـرح زیـر تعییـن گردیـده اسـت.

مناطق معتدل و سرد: اوسط فروردین ماه تا اواخر اردیبهشت ماه

مناطق گرمسیر: اواخر دی ماه تا اواسط اسفندماه

وسیلۀ کاشت آفتابگــردان:

آفتابگردان  را می تــوان بــا بذرکارهــای معمولــی و پنوماتیــک کشــت نمود. بــه طــور کلــى کلیــه بذرکارهایــی کــه بتواننــد بــذر را روی پشــته قــرار دهنــد بــرای کاشــت آفتابگــردان می توانند مناسب باشند.

عمق کاشت:

در آفتابگردان اگـر بـذر خیلـى عمیـق کشـت شـود سـبز شـدن گیـاه و بیـرون آمـدن آن از خـاک ممکـن اسـت تـا دو برابـر زمـان معمول بـه تأخیـر افتـد. عمـق مناسـب کاشـت آفتابگـردان ۶ـ۳ سـانتی متر است.عمـق بیشـتر از ۶ سـانتیمتر باعـث عـدم جوانـه زنـى بـذور ریـز و غیـر یکنواختـى در جوانـه زنـى بـه خاطـر تفـاوت در قـدرت جوانـه زنـى بـذور می شود.

بذر:

میـزان بـذر مصرفـی در هکتـار بسـته بـه ریـزی و درشـتی بذر، قـوه نامیه، رقم، زمان کاشـت ، دیـررس یـا زودرس بـودن رقـم، وضعیـت تهیـۀ زمیـن، مکانیـزه و سـنتی بـودن ، آبـی و دیـم بـودن متفـاوت مـى باشـد. میـزان بـذر در کشـت ردیفـی یـا مکانیـزه معمـولا ۱۵ ـ ۵ کیلوگرم در هکتـار و بـرای کاشـت دسـت پاش ۲۰ ـ ۱۵ کیلوگـرم در هکتـار می باشد، اگـر معیـار کشـت دیـم و آبـی باشـد، میـزان بـذر بـرای کشـت آبـی ۹ـ۶ کیلوگـرم در هکتـار و بـرای کشـت دیـم ۷ ـ ۵ کیلوگـرم در هکتـار اسـت.

آبیاری:

اگرچــه آفتابگــردان گیاهــی اســت کــه تــا حــدودی بــه خشــکی متحمــل اســت، امــا دســتیابی بــه عملکردهــای بــالا مســتلزم تأمیــن رطوبــت کافــی در تمــام مراحــل رشــد گیــاه اســت. همــۀ مراحــل زندگــی گیــاه بــه نوعــی بــه کم آبــی حساســیت دارد ولــی ســه هفتــه قبــل از گلدهــی تــا ســه هفتــه بعــد حساســترین زمــان بــه کم آبــی است و کمبــود آب در ایــن فاصلــه خســارت جبران ناپذیــری را بدنبــال دارد.

آفتابگـردان در طـول دوره رشـد و نمـو خود به ۷-۶ بار آبیاری نیاز دارد.

 کولتیواتور زدن و خاکدهى پاى بوته:

زدن کولتیواتـور بیـن ردیفهـای کاشـت در زراعـت آفتابگـردان بسـیار مهم میباشد. چون زدن کولتیواتــور عــلاوه بــر کنتــرل علفهــای هــرز، باعــث سله شــکنی، خاک دهــی پــای بوته هــا، تهویــه خــاک، اختــلاط کــود بــا خــاک، حرکــت مــواد غذایــی در خــاک و باعث افزایش رشد می گردد.اجرای یک تا دو بار کولتیواتور زدن در  مرحله ۸  -۱۰ برگی ۱۵-۲۵ سانتی متر، عملکرد را افزایش خواهد داد.

تغذیه و کوددهی:

اصــولا مصــرف کــود بایســتی براســاس آزمــون خــاک صــورت گیــرد. تولیــد هرتــن دانــه آفتابگــردان باعــث خــروج ۶۰ ـ۴۰ کیلوگــرم ازت، ۳۳ ـ ۱۵ کیلوگــرم اکســید فســفرو ۱۲۰ ـ ۷۵ کیلوگــرم اکســید پتاســیم   و ۷۵-۱۲۰ کیلوگرم پتاسیم از خاک  می گردد.بنابراین نیــاز خــاک، مقــدار ۱۲۰ـ۶۰ کیلوگــرم کــود ازت خالــص، ۱۲۰ ـ ۶۰ کیلوگــرم اکســید فســفر خالــص و ۱۰۰ـ۵۰ کیلوگــرم اکســید پتاســیم نیــاز دارنــد.معمـولا ثلـث تـا نصـف کـود ازتـه را قبـل از کاشـت و بقیـه را همـراه یـا قبـل از کولتیواتـور زدن بیــن ردیفهــا (۸-۶ برگــى) بــه خاک اضافه می نمایندو بلافاصله بیاری انجام می گیرد.در کل حدود ۱۳۰ کیلوگرم در هکتار ازت نیاز می باشد.کودهـای ریزمغـذى نیـز در زراعـت آفتابگـردان مـورد احتیـاج هسـتند کـه باعـث رفـع نیازهـاى عناصـر ریـز مغـذى و در نهایـت افزایـش عملکـرد گیـاه زراعــى مــى شــوند. ایــن عناصــر شــامل: آهــن، منگنــز، روی، مــس، بــر، کلــر و مولبیــدن اســت.

ازجمله کودهایی که در شرکت سازه های یاد نگار (سینکو) تولید می شوند و می توان برای آفتابگردان کودهای شیمیایی کاملNPK با توجه به اینکه دارای ریز مغذی هم می باشد ، کود گرانوله روی نیتروژنه ، سولفات روی وسولفات منیزیم  را پیشنهاد نمود.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *